خداوند سبحان بالاترین فضیلت را تقوا و همانرا ملاک برتری و تقرب بندگان به خود دانسته است: انا خلقناکم شعوباً و قبائل لتعارفوا ان اکرمکم عندالله اتقیکم. در صدر انقلاب اسلامی ایران مجادله بر سر مکتبی یا متخصص بودن وقت و انرژی بسیاری از همه گرفت. برخی حتماً بیاد دارند که در مناظره میان مهندس بازرگان و دکتر بهشتی در این باب، دکتر بهشتی با صداقت و سعه صدر مثال زدنی خاص خود گفت: "آقا من دیگر حرفی ندارم" و پذیرفت آنچه را که دکتر چمران بزبان دیگری گفت: "تقوا بالاترست اما اگر انسان متقی کاری را بپذیرد که در توان او نباشد، آنوقت تقوای او ساقط شده است". بماند اینکه بجای تقوای مصداق حق تقاته برخی عملاً زهد فروشی می کنند. امروز نیز این موضوع خاتمه نیافته است و سرنوشت مردم و سازمانها بدست بخت و اقبال است و نه برنامه ای مدون با اهداف مشخص. بخت یار این ملت بوده است که تصادفاً مدیری خوب عمل کرده وگرنه در موضوع انتصابات در بر پاشنه دیگری چرخیده است. با طلوع اصلاحات و مردم سالاری و استقرار یاقتن دولت پاسخگو دپره دیگری آغاز گردید و مفهوم شایسته سالاری بیش از گذشته مطرح شد. اما در ادامه راه پدیده ای استثنایی رو نمود که می توانست: "توی دوربین زل بزند و به راحتی دروغ بگوید"!. از این زمان بود که پوپولیسم موجود در بافت فرهنگی، اجتماعی، سیاسی که در صدر انقلاب به دیپلمه های بیکار نفری پانصد تومان ( 5000 ریال

نخست باید آداب همرهی دانست - طریق یاری و راه موافقت آموخت – بسا کس اند از این مردمان آری گوی ، که دل به وسوسهٔ راه دیگری دارند . بسا کس اند ز مردم که در شمار نیند . بسا کس اند که جایی موافقان رهند ، که خود نه جای هماهنگی است و همراهی . بدین سبب ، نخست باید آداب همرهی دانست . (آنکه گفت آری و آنکه گفت نه . برتولت برشت ، ترجمه مصطفی رحیمی ) برتولت برشت در نمایشنامه های آنکه گفت آری و آنکه گفت نه ، می نویسد : " نخست باید آداب همرهی دانست ... هرکس قدم اول را برداشت ، حتما" لازم نیست قدم دوم را هم بردارد . ممکن است قدم اول اصلا" اشتباه باشد ... در بارهٔ آدابی که کوچکترین اثری از عقل سلیم در آن نمی بینم آنچه لازم است آداب تازه است ، این که در هر وضع تازه ای باید فکر تازه ای کرد . هیچ مسخره و تحقیری نخواهد توانست ما را از کاری که مطابق عقل سلیم کرده ایم باز بدارد " . در جامعهٔ ما نیز طی طریق تحول بدون همرهی ملت ناممکن است و توقف چه بسا موجب عقب ماندگی و انحراف شود . مبادا این سخن خواننده را به فضای تند و چپ زدهٔ دوران جنگ سرد منتقل کند زیرا هژمونی چپ در جهان به سرآمده و آن شیفتگی ها و آرمان خواهی های اتوپیایی سرسپردگی آور از میان رخت بر بسته است . شرایط جامعهٔ ایرانی را باید آنگونه درک کرد که به فاعل شناسا عرضه می شود نه آنگونه که در

چندیست سخن از انقلاب و انقلابی و انقلابی گری به میان می آید : انقلابی باشید ، انقلابی عمل کنید و غیرذلک . فارغ از اینکه مفهوم آنرا در مقابل ارتجاع یا اصلاح یا شاید استحاله در فرهنگ غیر بکار ببرند ، این سؤال مطرح است که اساسا" انقلاب چیست . تئوری پردازان رویکردهای نظری متفاوتی از قبیل : دولت – محوری ، ساختارگرایی ، تحلیل های نظام جهانی ، الگوهای نخبگی ، جمعیت شناختی و فمینیسم به مقوله انقلاب و درک آن دارند . برخی به یک الگو در ایجاد انقلاب باور دارند و دیگرانی به ترکیب دو یا چند الگو . ساختارگرایی همچون اسکاچ پل بر ارتباط ها و تضادهای بین گروه ها و ملت ها و وضعیت های مختلف ناشی از ساختار جامعه در بروز انقلاب اعتقاد دارد . اریک سلبین به نقش کارگزاری یا کنش گری و فرهنگ در انقلاب باور دارد [2] . مجال آن نیست که موضع قائلین به انقلابیگری را با رویکردهای نظری مطابقت دهیم ، بلکه با یادآوری روزهای صدر انقلاب اسلامی به واکاوی مفهوم انقلاب می پردازیم تا قصد و نیت آنان معلوم شود . ظریفی گفته است برخی از آیات و روایات این بخت را داشته اند که بسیارمطرح باشند و بر قلم ها و زبان ها جاری وبرخی دیگر مهجور مانده غبار غربت و فراموشی بگیرند . از جمله آیات قرآن کریم که آنروزها زبانزد همه بود ، آیۀ پنجم سوره قصص بود : " و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارث

پیتر دراکر بیست و سه سال پیش با انتشار آخرین کتابش "جامعه پس از سرمایه داری" جامعه توسعه یافته را جامعه سازمانی دانست ، به این معنا که اغلب کارها را بدون وجود یک سازمان نمی توان از پیش برد[1] . وی می گوید تا پیش از پایان جنگ جهانی دوم هیچ کس در هیچ کجا کلامی در باره سازمان ها بزبان نیاورده و فرهنگ آکسفورد نیز این واژه را در چاپ سال 1950 خود معنا نکرده بود .[2] قدمت کار گروهی و تقسیم کار به مقاطعی از تاریخ تمدن بشر باز می گردد و آن همه کارهای بزرگ و بناهای عظیم که برخی در زمره عجایب هفتگانه جای گرفته اند ، بدون ساماندهی و بکار گرفتن توده های عظیم مردم امکان پذیر نبوده است ، پس چرا جهان امروز از این بابت از آن پیشینه مستثنی شده است؟حقیقت آنست که سازمان به مفهومی که امروز شناخته می شود هرگز در گذشته درک نشده بود ، گرچه چارلز کولی جامعه شناس امریکایی در 1909 در کتاب " سازمان اجتماعی" از خانواده و گروه های بازی و اجتماع پیش کسوت ها به مثابه مرجع اخلاقیات فرد سخن گفته بود اما لودویگ فون برتالانفی پس از جنگ دوم جهانی و ابداع نظریه سیستم عام ، "باز بودن" را یکی از ویژگی های "سیستم" به شمار آورد و سازمان را در رده بندی سیستم ها متعالی ترین سیستم در طبیعت دانست و از آن زمان سازمان به عنوان یک سیستم باز مفهومی جدید محسوب می گردد . بر اساس همین نظریه می توان فرآیند ت

در بخشی از سریال معمای شاه که تاریخ معاصر ایران را با اغراق و نه چندان دقیق به تصویر کشیده است، تیمسار پاکروان در ملاقات با امام خمینی به ایشان می گوید که ... سیاست پدرسوختگی است و از ساحت شما بدور است... (نقل به مضمون). قریب به همین معنا را نیز بسیار شنیده ایم که سیاست پدر و مادر ندارد. دلالت این عبارات این است که سیاست آلوده به ضداخلاق است و کسانی که می خواهند پاک و منزه بمانند، بهتر است از آن دوری کنند. در ادبیات سیاسی عبارت«هدف وسیله را توجیه می کند» برگرفته از نظریات نیکولو ماکیاولی در تفکیک اخلاق و سیاست و بیانگر جواز کاربرد هر عملی در عرصه قدرت و سیاست برای رسیدن به نتیجه دلخواه است و روش استالین را - برخلاف مفهوم دیالکتیک هدف و وسیله نزد لنین - در سرکوب مخالفان خود به یاد می آورد. پیش از آنها در 1411 میلادی دیتریش فون نیهایم اسقف ژزوئیت ها می نویسد: کلیسا هنگامی که موجودیتش مورد تهدیدقرار گیرد از احکام اخلاقی معاف است. وحدت به عنوان هدف همه وسایل را مقدس می کند، از حیله و خیانت و خشونت و فروش اشیاء مقدس گرفته تا حبس و مرگ[1]. پس از وقوع انقلاب اسلامی در ایران آرمان خواهان جویای درانداختن طرحی نو زیر این گنبد فیروزه ای بودند. دست نیاز به ساحت امیرالمؤمنین علی علیه السلام برآورده و خطبه های بلیغ آن حضرت ورد زبانها شد : سوگند به خدایی که دانه را شکافت و جان را آفری

رئیس جمهور روحانی در همایش مجریان انتخابات در بارهٔ حساسیت ها در انتخابات گفته است: "نگذاریم انتخابات قطبی بشود، انتخابات قطبی دردسر درست می کند، ما تجربه اش را داریم. دیدیم انتخابات قطبی شد چه مشکلاتی برای ما ایجاد کرد، توی انتخابات، بعد انتخابات گرفتاری درست کرد. نگذارید قطبی بشود، وقتی قطبی شد احساساتی می شود، وقتی قطبی شد شعاری می شود. در واقع انتخابات نباید رقابت جناح ها و احزاب باشد، به معنای واقعی کلمه باید رقابت بین برنامه ها باشد." صدر و ذیل این سخنان مصداق گزارهٔ متناقض نماست. احزاب اگر در رقابت برسر کسب قدرت شرکت نکنند، اساساً برای چه ایجاد شده اند؟. حتی اگر برنامه های متفاوت بواقع نمایانگر احزاب متفاوت باشد بازهم دوقطبی درکارست و از آن گریزی نیست. آنچه بصراحت گفته نشده این است که مردم بعضاً تفاوت رسم ها را نمی دانند و صرفاً تعصب اسم ها را دارند اما تسری دادن آن به همه در عین حال به معنای فروکاستن دوگانهٔ اصلاح طلبی / اصول گرایی به شهرآورد قرمز و آبی است!. نیک می دانیم اقشاری از مردم متأثر از شرایط سخت معیشت و برای بهبود وضعیت خود به دام پوپولیسم افتاده و به تعبیر قرآن کریم به حمیه الجاهلیه می گروند اما این واقعیت نباید ما را از این حقیقت دور کند که در مشق دموکراسی رقابت سالم بر هر چیز دیگری ارجح است. دوگانههایی از قبیل: فقر و غنا، استثمارشده و استثمارگر، ا

نقدها را بود آیا که عیاری گیرند تا همه صومعه داران پی کاری گیرند اینروزها اقتصاد مقاومتی و اجراشدن یا نشدن آن مدعای کسانی است که زمانی در برابر گرایش های توسعه سیاسی- اقتصادی دولت اصلاحات سنگ فرهنگ را به سینه می زدند و در برابر انواع تحریم های اعمال شده علیه ملت ایران در دولت سابق از کاستن کیفیت و کمیت وعده های غذایی مردم سخن می راندند. نسبت میان اختیار و مسئولیت همان نسبت میان حق آزادی بیان و انتقاد و پاسخگویی و شفاف بودن است، اما بیان غیرمستدل و غیرمنطقی سوء استفاده از آزادی است. اقتصاد در میان علوم مختلف نه در شمار علوم تجربی است که قوانین و اصول آن در قلمروی پارادایم مسلط، معین و متقن و تغییر ناپذیرست و نه از زمرهٔ علوم انسانی محسوب می شود، بخاطر آنکه رفتار انسان اقتصادی را در بنگاه ها تحلیل می کند. از یک طرف بقدر متیقن از ریاضیات بهره می برد و از طرف دیگر در جوامع مختلف با مزیت های اقتصادی خاص از تنوع تئوریک برخوردارست. پس از این مقدمه باید سؤال کرد اقتصاد مقاومتی چیست؟ آیا به اقتصاد برنامه ای شبیه است که کارآیی چندانی نداشت و آرزوهای هواداران اردوگاه شرق سابق را برباد داد، یا اقتصاد مختلط است با جهت گیری عدالت اجتماعی؟ اگر منظور درون زا بودن اقتصاد است که باید گفت این مفهوم چیزی بیش از یک رویکرد اقتصادی به استفاده از منابع داخلی نیست و نمی توان

خداوند سبحان بالاترین فضیلت را تقوا و همانرا ملاک برتری و تقرب بندگان به خود دانسته است: انا خلقناکم شعوباً و قبائل لتعارفوا ان اکرمکم عندالله اتقیکم. در صدر انقلاب اسلامی ایران مجادله بر سر مکتبی یا متخصص بودن وقت و انرژی بسیاری از همه گرفت. برخی حتماً بیاد دارند که در مناظره میان مهندس بازرگان و دکتر بهشتی در این باب، دکتر بهشتی با صداقت و سعه صدر مثال زدنی خاص خود گفت: "آقا من دیگر حرفی ندارم" و پذیرفت آنچه را که دکتر چمران بزبان دیگری گفت: "تقوا بالاترست اما اگر انسان متقی کاری را بپذیرد که در توان او نباشد، آنوقت تقوای او ساقط شده است". بماند اینکه بجای تقوای مصداق حق تقاته برخی عملاً زهد فروشی می کنند. امروز نیز این موضوع خاتمه نیافته است و سرنوشت مردم و سازمانها بدست بخت و اقبال است و نه برنامه ای مدون با اهداف مشخص. بخت یار این ملت بوده است که تصادفاً مدیری خوب عمل کرده وگرنه در موضوع انتصابات در بر پاشنه دیگری چرخیده است. با طلوع اصلاحات و مردم سالاری و استقرار یاقتن دولت پاسخگو دپره دیگری آغاز گردید و مفهوم شایسته سالاری بیش از گذشته مطرح شد. اما در ادامه راه پدیده ای استثنایی رو نمود که می توانست: "توی دوربین زل بزند و به راحتی دروغ بگوید"!. از این زمان بود که پوپولیسم موجود در بافت فرهنگی، اجتماعی، سیاسی که در صدر انقلاب به دیپلمه های بیکار نفری پانصد توما

مقوله روح از نظر علمی پیچیده و از نظر فلسفی و دینی رمزآلود است، به گونه ای که خداوند رحمان در قرآن کریم به پیامبرش می فرماید: یسئلونک عن الروح قل الروح من امر ربی. ای پیامبر از تو درباره روح می پرسند بگو آن از امر پروردگار من است. پس از روی کار آمدن ترامپ در امریکا بطور مرتب از زبان وی و سایر دولتمردان امریکایی می شنویم که ایران روح برجام را نقض کرده است، و پس از اینکه به دفعات تکرار کرده که تصمیم گرفته ام اما نمی گویم! تیم مشاورین امنیت ملی به وی توصیه کرده که در پایان مهلت مقرر مراتب نقض روح برجام را به کنگره اعلام نماید و لابد کنگره تحریم های سختی علیه ایران وضع کند و مآلاً طومار برجام را به پیچند! به راستی روح برجام چیست و جسم آن کدام است و چرا یک طرف روح برجام را به نفع خود و به ضرر دیگری و برای محکوم کردن او تفسیر می کند؟ آیا واقعا" روح برجام آنقدر مبهم و یا دشواریاب است؟ چنین نیست. در بحث از مفاهیم حقوقی در قوانین موضوعه و در بازگشایی پیچیدگیهای آن به مفهوم " روح قانون " استناد می کنند، و منظور مراجعه به فضای مذاکرات و احیانا" حواشی آن در زمان تصویب قانون است؛ و یا اشاره به غایت اهداف یک سند یا قانون در بافتار زمانی و مکانی وضع آن است. حالا منتقدین امریکایی برجام وقتی که پایبندی طرف ایرانی را به مفاد برجام می بینند و نمی توانند ایرادی وارد کنند ، به روح آن چنگ م

پس از اینکه دونالد ترامپ کار رسیدگی به پرونده هسته ای ایران را به کنگره واگذار نمود و کنگره در مهلت شصت روزه در صدد اعمال تحریم های جدید تحت عنوان کاتسا برآمده و همزمان حملات کاخ سفید بر ضد سپاه شدت گرفته است، برخی در داخل از واکنش دکتر روحانی در دفاع همه جانبه از سپاه اظهار شگفتی کرده و آنرا در قیاس با انتقاد سابق ایشان ....تفنگ و پول و رسانه و فساد....آنرا به مثابه عقب نشینی از مواضع خود دانسته و علاوه برآن مرتبا خلف وعده از میثاق نانوشته میان اصلاح طلبان و اعتدال گرایان را گوشزد کرده اند. آنچه می گویند یک روی این سکه است، اینکه بدون حمایت اصلاح طلبان، روحانی موفقیتی بدست نمی آورد، اما روی دیگر آن حکایت دیگری دارد، آنکه اصلاح طلبان اگر روحانی نبود به که رأی می دادند؟ در اصل سهم رأی اصلاح طلبان در سبد روحانی نه از حب علی که از بغض معاویه بود، حتی ائتلاف هم نبود. حذف سپنتا نیکنام نماینده منتخب مردم در شورای شهر یزد توسط شورای نگهبان، روشن کننده خط مشی و جهت گیری عملی و بی سابقه آن شورا در تداوم روال گذشته در حال حاضر و حتی آینده است: به نقل از علی مطهری، دبیر شورای نگهبان در ابطال آراء مینو خالقی نماینده منتخب مردم اصفهان در مجلس کنونی گفته بود که ما می دانستیم مطابق قانون چنانچه پس از اتمام انتخابات مدارک تازه ای علیه نماینده منتخب بدست آید، باید آنرا به مجلس فرستاد ت

داعش در فاز نظامی ضربه های سختی خورده و از عراق و سوریه رانده شده اما هنوز در فاز تروریستی خطرناک و حضور آنان در لیبی و افغانستان و مصر باعث نگرانی است . اینکه بر اساس یافته های مجله اشپیگل داعش توسط سرویس های امنیتی و اطلاعاتی غربی تأسیس و تجهیز شده – و این امر در سخنان وزیر خارجه اسبق امریکا بخوبی مشهود است که گفت ما القاعده را خودمان علم کردیم و مسلح نمودیم و وقتی کارمان با آنان در افغانستان تمام شد، رهایشان کردیم در حالیکه اسلحه بسیار داشتند و این بزرگترین اشتباه ما بود ( ایضاً در مورد داعش ) – مانع از این نیست که به اصلاح ریشه های فکری و رفتاری آن توجه شود. وقتی برخی از دلسوزان مشفقانه اندرز دادند که استشهاد ربطی و نسبتی با فرهنگ متعالی جهاد و شهادت ندارد و خشونت پروراست، صدای اعتراض مصادره به مطلوب کنندگان حرفه ای بلند شد. گویی فراموش کرده اند بنیانگذار جمهوری اسلامی نیز در مرآ و منظر همگان گفتند : من به این جوانان که نزد من می آیند و می گویند دعا کنید که ماهم شهید بشویم، می گویم من دعا می کنم که شما پیروز باشید ( نقل به مضمون ). استشهاد وقتی که با جمود و عصبیت همراه باشد، بسیار خطرناک است و امروز دیگر کسی در صحت این حرف تردید ی ندارد. خداوند که رحمتش بر غضبش پیشی و بیشی گرفته است چگونه مرجع چنان رفتارها قرار می گیرد؟ قدمت سلفی گری و خوارجی گری طولانی تر از آنست